“หยุดนะ!!!”
ลัคกี้อ้าปากค้างแล้วหันมามอง เมื่อได้ยินเสียงร้องลั่นของฉัน มันคงรู้ว่าโดนดุอีกแล้ว จึงว่ายมุดน้ำลงไปอย่างน้อยใจ ที่ดุมันก็เพราะว่าลัคกี้มันว่ายน้ำขึ้นมาใกล้ผิวน้ำแล้วทำท่าจะฮุบไข่ที่ลอยละล่องอยู่ พอทำให้เจ้าปลาตะกละชะงักได้ชั่วครู่ ฉันก็กระโจนเข้าห้องน้ำซึ่งอยู่ติดกันเพียงสองก้าวเดิน หยิบกาละมังสีครีม(ใบใหม่ใหญ่กว่าเดิมสองเท่า) รองน้ำใส่ ระหว่างรองน้ำก็ชะโงกหน้ามาตะโกนขู่ลัคกี้ไปด้วย มันยังคงว่ายน้ำก้มหน้าวนไปมาแต่แอบมองมาที่ฉันด้วย พอน้ำเต็มก็รีบตักคู่บ่าวสาวออกมาจากเรือนหอของมันใส่ลงไปในกาละมัง โชคดีจริง ๆ ที่พึ่งไปหาสายออกซิเจนสำรองไว้จึงเสียบเข้ากับมอเตอร์ตัวเดียวกันกับอันเดิม ยังคงขาดแต่เครื่องกรองน้ำ คงต้องหาเวลาไปซื้อมาใส่โดยด่วน เพราะเจ้าสองตัวนี่มันอึกันได้ตลอดวัน ถ้าไม่มีเครื่องกรองละก็แค่สองวันน้ำก็เลอะเทอะหมดแล้ว
เป็นอันเสร็จเรือนหอจำเป็นของลัคกี้กับเลิฟลี่ ฉันปลอบใจมันสองตัวด้วยการให้อาหารมากขึ้นกว่าเดิมนิดหน่อย มันจะได้ไม่เสียใจที่ถูกเนรเทศมานอนในกาละมังซักผ้าอีกครั้ง
จัดการพ่อแม่เสร็จที่นี้ก็ลูก ๆ ของมัน ฉันนั่งมองไข่พวกนั้นด้วยความตื่นเต้น ยังคิดไม่ออกว่าควรจะทำอะไร อ้า! ใช่แล้วพี่ขายปลาที่เอ็มโพเรี่ยมเคยให้นามบัตรไว้ กดโทรศัพท์ทันที สามีของพี่เจ้าของร้านปลาเป็นคนรับโทรศัพท์ ฉันเล่าทุกสิ่งทุกอย่างให้เขาฟัง เขาบอกให้ฉันรอสองสามวันลูกปลาจะฟักเป็นตัวออกมา ในระหว่างนี้ให้ฉันปรับระดับออกซิเจนให้เบาลงรวมทั้งเครื่องกรองน้ำให้เอาออกเพราะมันจะดูดไข่ปลาเข้าไปข้างใน ไข่จะเสียหายไป หรือ ลูกปลาอาจฟักเป็นตัวในนั้นแต่ออกมาไม่ได้และตายในที่สุด แต่กรณีเครื่องกรองนี่สายไปเสียแล้วเพราะว่ามีไข่เกาะอยู่เรียบร้อยแล้วถ้าฉันเอาออกมาก็จะกระเทือนกับไข่ที่เกาะอยู่ มันก็ตายอยู่ดี ดังนั้นฉันจึงปล่อยเครื่องกรองไว้ที่เดิมแต่ปรับระดับแรงลมให้ต่ำสุด
ทุกคนที่บริษัทต่างก็ตื่นเต้นดีใจกับฉันหลังจากรู้ว่าลัคกี้มันมีลูกแล้ว แม้ว่าจะยังไม่ฟักเป็นตัวก็ตาม บางคนจะขอมาดูด้วยตาตัวเองที่คอนโดแต่ฉันไม่สะดวกที่จะให้ใครมาที่บ้าน จึงตกลงว่าจะถ่ายรูปมาให้ดูและเปิดรับจองคนที่อยากจะรับลูกปลาไปช่วยเลี้ยง เพราะฉันมั่นใจว่าถ้ามันฟักออกมาตามจำนวนไข่ที่เห็นแล้วละก็ฉันตายแน่ๆ คือมันเยอะมาก…มาก ฉันได้ถ่ายรูปตู้ปลาที่มีไข่อยู่ตั้งแต่วันแรกที่ไข่ออกกระทั่งไข่ฟักตัว รวมทั้งสภาพลัคกี้กับเลิฟลี่ในกาละมังเอาไว้ด้วย แต่ภายหลังเอาฟิล์มไปล้างปรากฏว่า รูปตู้ปลาถ่ายย้อนแสงจึงไม่ชัด คนขายเขานึกว่าไม่มีรูปอะไรจึงไม่อัดรูปให้ เพราะมองไม่เห็นตัวลูกปลาเลย จึงมีแต่รูปพ่อแม่ของมันซึ่งก็ไม่ค่อยชัดเช่นกัน ซึ่งฉันรู้สึกว่าน่าเสียดายมากเพราะภายหลังก็ไม่มีโอกาสได้เห็นภาพไข่ปลาธรรมชาติเยอะแยะขนาดนี้อีกเลย
วันจันทร์ฉันกลับบ้านแต่หัววันเพราะตื่นเต้นอยากกลับมาเฝ้าดูเจ้าไข่พวกนั้นตอนฟักตัว
“มหัศจรรย์จริง ๆ… “
พึมพำอยู่คนเดียวหน้าตู้ปลา ตอนนี้ลัคกี้กับเลิฟลี่จะทำอะไรกัน ฉันไม่สน ฉันคอยเฝ้าดูแต่ลูก ๆ ของมัน
“เป็นไปได้ยังไงนี่???”
พึมพำคนเดียว(อีกแล้ว) ก็ไข่พวกนี้มันเหลือเชื่อจริง ๆ หลักฐานแห่งการมีชีวิตของไข่น้อย ๆ น่ารักเหล่านี้ก็คือพัฒนาการภายในไข่ วันนี้ไข่หลาย ๆ ฟองเริ่มมีจุดสีดำ ๆ ข้างใน ซึ่งฉันคิดว่าเป็นดวงตา ที่มหัศจรรย์ที่สุดก็คือไข่บางใบได้พัฒนาเป็นตัวอ่อนเล็ก ๆ สีใส ขดงอตัวอยู่ในเม็ดไข่ พอเข้าไปมองใกล้ๆ จะเห็นว่ามันกระดุกกระดิกอยู่ในไข่ตลอดเวลา ฉันคิดว่าตัวเองโชคดีมากที่มีโอกาสเห็นพัฒนาการของลูกปลาอย่างใกล้ชิดแบบนี้ มันคือจุดกำเนิดแห่งชีวิตที่น่าประทับใจมากจริง ๆ
พอถึงเช้าวันอังคาร ฉันก็แทบอยากจะโทรศัพท์ไปขอลางานในวันนั้น ก็ลูกปลามันฟักออกมาจากไข่แล้วนะสิ เยอะแยะจนนับไม่ถ้วน มันมีรูปร่างเหมือนลูกปลาหางนกยูงเพียงแต่ว่ามองไม่เห็นครีบอะไรเลย ตัวยังใส ๆ ขนาดประมาณเม็ดข้าวสาร ที่ท้องของทุกตัวจะป่องมาก ๆ เหมือนยุงที่ดูดเลือดคนจนอิ่มแปล้ ที่ตลกที่สุดคือมันไม่มีส่วนไหนที่บอกว่าจะโตมาเป็นปลาทองได้เลย โดยเฉพาะอย่างยิ่งการว่ายน้ำของมันไม่เหมือนปลา ที่ลำตัวไม่เห็นมีคีบอะไรที่เห็นได้ด้วยตาเปล่าเลย มันทำท่ากระดืบ กระดืบ อยู่ในน้ำ ดูยังไงก็เหมือนสัตว์ประหลาดฝูงใหญ่มากกว่า
“ลัคกี้ เลิฟลี่ ลูก ๆ ของแกคลอดแล้วนะดีใจมั๊ย แต่หน้าตาไม่เห็นเหมือนแกสองตัวเลยนะ”
พอเห็นฉัน ลัคกี้กระโดดถลาข้ามเครื่องกรองน้ำที่วางไว้กลางกาละมัง เสียงตัวปลากระทบน้ำดังลั่น แต่ตัวมันโตมากจึงชนเข้ากับขอบเครื่องกรองน้ำอย่างจังจนมันเซไปนิด แต่มันก็แก้หน้าได้ด้วยการทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ว่ายน้ำต่อมาหาฉันซึ่งกำลังหยอดอาหารเม็ดลงไปให้พวกมัน และอีกเช่นเคย เลิฟลี่ค่อย ๆ ว่ายตามมากินอาหารทีหลังแบบไม่หือสักนิด
วันนั้นฉันไปทำงานสายและวันนั้นทั้งวันและวันถัดมา เดือนถัดมาทั้งเดือน ปีต่อมาทั้งปี หัวข้อสนทนาของฉันที่บริษัทก็คือลูกของลัคกี้ ทุกคนที่บริษัทต่างก็โจษจันถึงเรื่องที่ฉันฟักไข่ปลาทองกันใหญ่…
ไข่ทั้งหมดฟักออกมาเป็นตัวจำนวนเท่าไรฉันจนปัญญาจะนับได้ แต่ประมาณคร่าว ๆ น่าจะไม่ต่ำกว่าร้อยตัว มันว่ายน้ำท่ากระดืบ กระดืบกันเป็นฝูง ๆ ดูแล้วเหมือนเอเลี่ยนมากที่สุด
การเลี้ยงลูกปลาทองไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ฉันถึงกับต้องหาซื้อตำราการเลี้ยงปลาทองมาศึกษาโดยเฉพาะ พอมีเวลานิดหน่อยเป็นต้องไปยืนแอบอ่านนิตยสารเกี่ยวกับการเลี้ยงปลาทองที่แผงหนังสือตามห้างสรรพสินค้าต่างๆ (อ่านอย่างเดียวค่ะแต่ไม่ซื้อ) แต่แทบจะไม่มีเล่มใดให้ข้อมูลเกี่ยวกับการฟักลูกปลาทองรวมทั้งการอนุบาลทารกปลาทองอย่างถูกวิธีเลย ดังนั้น ความรู้ส่วนใหญ่ของฉันจึงมาจากการขอคำปรึกษากับพี่คนขายปลาที่เอ็มโพเรี่ยม
กลุ้มที่สุดในตอนแรกคือ จะให้มันกินอะไรกันดีเพราะปากมันเล็กเกินกว่าที่จะอมอาหารเม็ดสำหรับลูกปลาขนาดเล็กที่สุด(อาหารเม็ดเล็กที่สุดมีขนาดประมาณหัวของพวกมันค่ะ เลยอมไม่ไหว) ช่วงสามสี่วันแรกหลังจากที่มันเป็นตัวกันหมด ฉันเห็นท้องมันเริ่มหายป่องกันบ้างแล้ว กลัวว่ามันจะหิว เลยหยอดอาหารลูกปลาแบบเม็ดที่หลงเหลืออยู่จากที่เคยให้พ่อมันกินเมื่อปีที่แล้ว พออาหารตกลงไปในน้ำปุ๊บ พวกมันก็กระดืบ กระดืบ มาเลียมาตอด เจ้าก้อนอาหารที่ลอยเทิ้งเติ้งอยู่ในน้ำ หนึ่งชั่วโมงผ่านไปก็แล้ว ครึ่งวันผ่านไปก็แล้ว อาหารก็ยังคงลอยอยู่ในปริมาณและขนาดเท่าเดิม
กรุณาอย่าคิดว่าฉันทรมานปลาเลยนะคะถึงไม่รีบไปหาซื้ออาหารที่เหมาะสมให้พวกมัน อาทิตย์นั้น ฉันทำงานเช้าถึงเย็น ตกเย็นบางวันมีงานด่วนยังต้องปักหลักทำล่วงเวลาอยู่ที่ออฟฟิศอีกกว่าฉันจะกระเสือกกระสนไปถึงร้านขายปลาเขาก็ปิดกันหมดแล้วค่ะ ไอ้ที่จะแวบไปตอนกลางวันก็ยากมาก เพราะฉันต้องออกไปพบลูกค้ากับเจ้านายตลอดอาทิตย์แถมเส้นทางก็เป็นแถบนิคมอุตสาหกรรมนอกเมือง อาทิ บางนา-ตราด บางพลี นนทบุรี สระบุรี อะไรทำนองเนี้ยะค่ะ
กระทั่งคืนวันศุกร์เกือบสี่ทุ่ม ลูกปลาน้อย ๆ จึงได้ลิ้มรสอาหารสำเร็จรูปสำหรับลูกปลาแรกเกิดโดยเฉพาะ อาหารนี้อยู่ในรูปกระป๋องพลาสติกเล็ก ๆ เส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 1 นิ้ว สูงประมาณ 1.5 นิ้ว อาหารมีลักษณะผงสีเหลือง ทำมาจากไข่แดงผสมส่วนผสมที่เป็นประโยชน์ต่อพัฒนาการของลูกปลาเสริมด้วยวิตามิน ลูก ๆ เจ้าลัคกี้ดูพอใจกับอาหารมาก พวกมันรีบพากันกระดืบ กระดืบ ขึ้นมากินอาหารกันอย่างเอร็ดอร่อย(ที่ว่ากระดืบ กระดืบ ก็เพราะว่ามันไม่ได้ทำท่าเหมือนปลาว่ายน้ำเลยค่ะ)
จริงๆ แล้วอาหารที่เหมาะและให้คุณค่าอาหารที่เป็นประโยชน์กับลูกปลาวัยนี้ที่สุดก็คือ”ลูกไร” แต่ในสภาพชีวิตของฉันเช่นนี้ฉันหมดปัญญาที่จะตะเกียกตะกายไปหายซื้อลูกไรให้พวกมันกิน แค่ที่ว่าต้องดูแลทั้งพ่อแม่ลูกเป็นฝูงแบบนี้ ฉันก็แทบจะแย่ กิจวัตรประจำวันก่อนนอนของคุณคืออะไรคะ แน่นอนว่าต้องเป็น อาบน้ำ แปรงฟัน ดูทีวี แต่ของฉันคือ เปลี่ยนน้ำลูกปลา เปลี่ยนน้ำพ่อแม่ปลา ให้อาหารลูกปลา ให้อาหารพ่อแม่ปลา อาบน้ำ แปรงฟัน แล้วมานั่งดูปลา…
ความรู้ใหม่หลังจากศึกษาตำราก็คือ ท้องของลูกปลาที่ว่ากลม ๆ นั้นเรียกว่าถุงอาหารซึ่งมันติดตัวมาเพื่อเลี้ยงตัวเองในช่วงแรก ๆ หลังคลอด รูปร่างแบบสัตว์ประหลาดที่ฉันบอกนั้นจะกลายเป็นรูปร่างปลาครบถ้วนในวันที่สิบหลังจากฟักออกจากไข่
สามสี่วันแรกที่ไข่ฟักเป็นตัว ฉันไม่กล้าแตะต้องอะไรพวกมันเลย จนกระทั่งฉันสังเกตเห็นพยาธิสีขาวตัวยาว ๆ ยึกยือ ยึกยือ เต็มตู้ไปหมด มันเกาะอยู่ตามผนังตู้และพากันไต่ยั้วเยี้ยน่าขยักแขยงมากจนฉันไม่กล้ามอง พี่ที่ร้านขายปลาบอกฉันว่าเป็นธรรมชาติที่พยาธิพวกนี้จะออกมาจากท้องปลาพร้อมไข่ จริง ๆ แล้วในตำราบอกว่าไม่ควรเปลี่ยนน้ำภายในหนึ่งเดือนหลังจากฟักเป็นตัวเพราะเป็นระยะที่ลูกปลาอ่อนแออยู่ จะติดเชื้อจากน้ำได้ง่ายหรือไม่ก็ทนคลอรีนไม่ได้เลย แต่หากมีความจำเป็นเช่นน้ำมีทีท่าว่าจะเน่าเสีย ซึ่งก็จะทำให้ลูกปลาตายเพราะขาดออกซิเจน ก็ควรจะมีการถ่ายน้ำบางส่วนออกและใส่น้ำใหม่เข้าไป การถ่ายเปลี่ยนน้ำให้พวกมันต้องใช้ความระมัดระวังอย่างสูงที่จะไม่ไปกระทบกระเทือนลูกปลาเหล่านั้น ฉันจึงตัดสินใจเปลี่ยนน้ำบางส่วนโดยการใช้สายยางดูดน้ำและสิ่งสกปรกก้นตู้ทิ้ง การดูดต้องใช้ความระมัดระวังอย่างมากที่จะไม่ให้ดูดลูกปลาแสนซนที่ชอบว่ายเข้ามาใกล้ ๆ สายยางเข้าไปด้วย ฉันดูดน้ำเก่าทิ้งหนึ่งในสี่ส่วนและเติมน้ำใหม่เข้าไปปริมาณเท่าเดิมทุกวัน
ใจฉันไม่มีที่ว่างให้ใครหรือสิ่งอื่นใดเลยในช่วงเวลานั้น หลังเลิกงานก็จะรีบซื้ออาหารปรุงสำเร็จกลับมาทานที่บ้านหน้าตู้ปลาโดยละทิ้งกิจกรรมทางสังคมกับเพื่อน ๆ จนหมดสิ้น ดูลูกเสร็จก็ดูพ่อแม่ของมันอีก แทบทุกวันฉันจะนั่งเล่าพัฒนาการของลูก ๆ ของมันให้ลัคกี้กับเลิฟลี่ฟัง บอกให้มันรออีกสักหน่อย ถึงเวลาที่ลูก ๆ โตพอที่จะอยู่กับมันได้แล้ว ฉันจะย้ายมันไปอยู่รวมกัน ความเหน็ดเหนื่อยจะเกิดขึ้นตอนนี้ ฉันเป็นคนรักความสะอาด พอเห็นอึมันลอยตุ๊บป่อง ๆ หรือ น้ำเปลี่ยนสีนิดหน่อยฉันก็จะทำการล้างกาละมังของมันใหม่ทันที
ช่วงนั้นมือทั้งสองข้างของฉันจึงเต็มไปด้วยกลิ่นคาวปลา(ปนอึปลา)
ภายในเวลาห้าเดือนลูกๆ ของลัคกี้ก็เปลี่ยนจากลูกเอเลี่ยนมาเป็นลูกปลาทองเต็มตัว ทั้งรูปร่าง สีสัน ลักษณะเป็นปลาทองออรันดาทุกประการ หากอยากทราบว่ามันน่ารักขนาดไหนให้ลองจินตนาการถึงปลาทองที่มีขนาดเล็กกว่าที่พบเห็นทั่วไปหลายสิบเท่าคุณจะรู้ว่าพวกมันน่ารักน่าเอ็นดูและมัดใจฉันได้ด้วยเหตุใด ที่น่าเสียดายคือมันเหลือรอดชีวิตตามธรรมชาติมาแค่ห้าสิบกว่าตัวเท่านั้น แต่ห้าสิบกว่าตัวนี้ก็ทำเอาฉันแทบตายกับการที่ต้องดูแลเปลี่ยนน้ำอย่างระมัดระวัง เสาร์อาทิตย์ของฉันจึงเป็นวันครอบครัวปลาทองของแท้
เพื่อน ๆ ที่บริษัทที่บุกมาดูต่างรุมเร้าขอเอาพวกมันไปเลี้ยง แต่ฉันยังไม่ให้ไปเพราะมันยังเล็กอยู่มาก ฉันกลัวว่าการเคลื่อนย้ายจะกระทบกระเทือนทำให้พวกมันตายระหว่างทาง
โดยทั่วไปลูกปลาอายุห้าเดือนที่เลี้ยงในฟาร์มจะมีขนาดใหญ่กว่าของฉันมากกว่าสองเท่าตัว เหตุผลก็คือ ทางฟาร์มมีความชำนาญมากกว่าและเขาจะมีการให้ฮอร์โมนเร่งการเจริญเติบโตเป็นพิเศษซึ่งทำให้ได้ลูกปลาที่สีสันสวยงามและเติบโตแข็งแรง
ในระหว่างที่ลูก ๆ เติบโตขึ้นลัคกี้และเลิฟลี่ก็มีร่างกายที่โตขึ้นเช่นกัน ทั้งสองมีลำตัวขนาดเท่ากำปั้นของฉันแล้ว พวกมันยังคงรักกันมั่นคงจนฉันอดอิจฉาไม่ได้ มันหมั่นเติมรักซึ่งกันและกันอยู่เสมอและไม่เคยว่ายน้ำคนละทางหรือแยกกัน หลักฐานแสดงถึงความรักอันแน่นแฟ้นของทั้งสองตัวก็คือ น้ำที่เปลี่ยนเป็นสีขุ่นบ่อย ๆ
เมื่อน้ำขุ่นเป็นครั้งที่สอง ขณะนั้นลัคกี้กับภรรยาของมันถูกฉันแยกออกมาในกาละมังต่างหาก เพราะในตู้ลูก ๆ ของมันครอบครองพื้นที่อยู่เต็มตู้ ฉันตัดสินใจเทน้ำทั้งหมดทิ้งโดยไม่มองไข่ที่ไหลลงท่อระบายน้ำ หากฉันมองไข่พวกนั้นฉันจะต้องเปลี่ยนใจช่วยให้พวกมันฟักเป็นตัวเป็นแน่ แล้วอะไรจะเกิดขึ้น ฉันคงต้องลาออกจากงานมาเปิดฟาร์มเพาะปลาทองขายนะสิ
ขณะเทไข่พวกนั้นทิ้ง ฉันบอกขอโทษลัคกี้กับเลิฟลี่ที่พวกมันต้องเหนื่อยแทบตายกว่าจะออกไข่มาแต่ฉันแค่คว่ำกาละมังทิ้งทีเดียวแล้วฉีดน้ำซ้ำ ไข่ของมันก็ระเนระนาดไหลลงท่อระบายน้ำไปจนหมดสิ้น ฉันยังบอกขอโทษไข่พวกนั้นอีกด้วย ทั้งยังอธิบายถึงความจำเป็นที่ฉันไม่สามารถปล่อยให้พวกมันฟักเป็นตัวออกมาได้ บางครั้งเมื่อนึกถึงลูกปลาตัวเล็ก ๆ น่ารัก ๆ ที่เห็นอยู่ฉันก็เสียดายไข่พวกนั้น แต่เมื่อนึกถึงความไม่พร้อมของฉันแล้ว ฉันก็ต้องทำใจ
“ถือเสียว่าเราช่วยมันคุมกำเนิดไงน้อง ก็เหมือนคนที่ต้องคุมกำเนิดถ้าไม่มีปัญญาเลี้ยงลูกจะได้ไม่ปล่อยให้เด็กเกิดมาเป็นปัญหาสังคมไง”
พี่บัญชาอีกนั่นแหล่ะที่ปลอบใจไม่ให้ฉันรู้สึกผิด
ดังนั้นเมื่อน้ำขุ่นครั้งที่สามและครั้งต่อ ๆ มา ฉันก็สามารถเทน้ำผสมไข่ทิ้งโดยไม่ลังเล
แม้ว่าลูก ๆ ของลัคกี้ต่างก็เจริญเติบโตพอสมควรแล้ว ฉันก็ยังไม่สามารถปล่อยพวกมันอยู่ด้วยกันได้ เหตุผลก็คือ ลัคกี้กินอาหารแบบไม่เผื่อใครเหมือนเดิม และขนาดของลูก ๆ ของมันยังเล็กกว่าพ่อแม่หลายสิบเท่า
มีอยู่ครั้งหนึ่งฉันตั้งใจที่จะให้ลัคกี้กับเลิฟลี่เลี้ยงดูลูก ๆ ของมันเองโดยการปล่อยลูก ๆ ของมันลงไปในกาละมังด้วยกัน
ลูกปลาสีส้มสดตัวกระจิดริดฝูงใหญ่ว่ายน้ำตามหลังพ่อแม่ของมัน เป็นภาพที่น่ารักมากจริง ๆ ฉันเฝ้ามองพวกมันด้วยความเพลิดเพลินเคลิบเคลิ้ม ลัคกี้กับเลิฟลี่เองก็ดูจะมีความสุขมากกับการที่ได้อยู่รวมกันอย่างอบอุ่นทั้งครอบครัว มันจ้องมองลูก ๆ อย่างสนใจ
ฉันหยอดอาหารปลาลงไปให้พวกมัน ในขณะที่ ฮัมเพลง When we make a home, when the love is grow, when we fine joy together, when we make a home…ไปด้วยเบาๆ อย่างเพลิดเพลินใจ
ทันทีที่อาหารหล่นตุ๊บลงบนผิวน้ำ เจ้าลัคกี้ก็อ้าปากพุ่งตัวมาฮุบอาหารทันที การพลิกตัว
กลับลำกลางน้ำอย่างรุนแรงของมันในครั้งนั้น ส่งผลให้น้ำกระเพื่อมเป็นคลื่นยักษ์สาดซัดลูก ๆ ของมันกระเด็นกระดอนออกจากกาละมังไปเกือบสิบตัว ….”ไอ้ล้าค…กี้!!!”
